Het 'Meisje met de rode laarsjes' is een serie portretten en portretjes die met een sterk autobiografische en tegelijk ook universele expressie het moment in het leven laten zien waarop het kind beseft volwassen te zijn.

Onafhankelijk van leeftijd zijn er van die momenten in het leven dat je weer beseft hoe jij staat, kwetsbaar en alleen. Soms voel je je 'Roodkapje' in het grote donkere bos op zoek naar de warme zekerheid van 'thuis'. Andere momenten vraag je je af: 'Waar zijn die mensen met wie ik me verbonden voel, familie, het gezin waar ik uit kom?'. Trots staat ze daar, nieuwsgierig naar het leven maar ook heel kwetsbaar.

In de portretten heeft Judy die gevoelens herkenbaar weten vast te leggen, zonder enige gelaatsuitdrukking, laten de in zachte tinten opgebouwde achtergrond en het daarop geplaatste meisje jou als kijker precies zien, of beter gezegd voelen, waar ze staat.

Herkenbaar gezien de reacties. Van 'Ja, dat ben ik'  tot 'Als in de achtergrond die kinderen niet staan, dan ben ik dat'. Dat heeft het voor Judy ook mogelijk gemaakt er meerdere te maken en het te laten uitgroeien tot een serie. Sterk wisselend van kleur en grootte, maar wel altijd met datzelfde karakteristieke krachtige in rood geprojecteerde meisje. Zodat zelfs als de laarsjes niet rood zijn het schilderij toch spontaan die naam krijgt: 'Meisje met de rode laarsjes'.

 

Geschreven door Henk Jense, voor de Expositie aan huis, november 2012